Lily en Howick

E5546A75-9B1D-400D-B503-74322EF40923

 

Lily en Howick mogen in Nederland blijven. Na tien jaar getouwtrek en gesoebat, onderduiken, vluchten en de ene rechtszaak na de andere, hebben ze eindelijk duidelijkheid.

Nu ontstaat er een discussie over wat de moeder haar kinderen aangedaan zou hebben. Ze was bezig met haar fundamentele rechten die we in Nederland als rechtsstaat hebben, te gebruiken. Wie daar wat op tegen heeft, heeft wat tegen het functioneren van ons grootste goed: de rechtsstaat.

Bovendien gaat het hier om minderjarigen. Kinderen die op de leeftijd van twee en drie jaar zijn komen wonen en inmiddels al tien jaar hier wonen. Kinderen die niet anders weten dan dat ze in Nederland wonen. Kinderen die Nederlands spreken en meedoen op school enz.

Nederland had allang een wet moeten maken, waarin geregeld is dat minderjarigen die langer dan vijf jaar in Nederland verblijven automatisch een permanente verblijfsvergunning krijgen.

Kinderen kun je niets verwijten; zijn wettelijk wilsonbekwaam. Maar Nederland is de afgelopen tien jaar druk geweest met bonnetjes van Teeven, en andere incidenten rondom VVD-bewindspersonen, met tekenwedstrijdjes in het Tweede Kamergebouw, een tweekamerflatje van Pechtold en de liefdesperikelen van Han ten Broeke.

De Nederlandse politiek moest zich eens bezig gaan houden met waar ze voor gekozen zijn: fatsoenlijke wetten maken, waardoor dit getouwtrek om niets verwijtbare kinderen eens en voor altijd ophoudt.